““Tupo navikavanje, onošto je maleno i nisko, ispunjavajući sve kutove sveta, kao težak zemni vazduh dimeći se oko svega što je veliko, ometajući, obmanjujući, ublažavajući, gušeći, otežava put kojim ono što je veliko ima da ide ka besmrtnosti. Taj put, međutim, vodi kroz ljudske mozgove! Kroz mozgove zastrašenih i kratkovečnih životinja koje se stalno iznova pojavljuju radi istih nevolja i s naporom neznatno vreme odbijaju od sebe propast. Jer, one u prvom redu hoće samo jedno: da žive po svaku cenu. Ko bi kod njih naslutio onu tešku trku lučonoša monumentalne istorije zahvaljujući kojoj ono što je veliko dalje živi!””
