Semper ego auditor tantum? numquamne reponam vexatus…
““Semper ego auditor tantum? numquamne reponam vexatus totiens rauci Theseide Cordi? inpune ergo mihi recitaverit ille togatas, hic elegos? inpune diem consumpserit ingens Telephus aut summi plena iam margine libri scriptus et in tergo necdum finitus Orestes? nota magis nulli domus est sua quam mihi lucus Martis et Aeoliis vicinum rupibus antrum Vulcani. Quid agant venti, quas torqueat umbras Aeacus, unde alius furtivae devehat aurum pelliculae, quantas iaculetur Monychus ornos, Frontonis platani convulsaque marmora clamant semper et adsiduo ruptae lectore columnae: expectes eadem a summo minimoque poeta. et nos ergo manum ferulae subduximus, et nos consilium dedimus Sullae, privatus ut altum dormiret; stulta est clementia, cum tot ubique vatibus occurras, periturae parcere chartae. cur tamen hoc potius libeat decurrere campo per quem magnus equos Auruncae flexit alumnus, si vacat ac placidi rationem admittitis, edam.””
About This Quote
This interpretation was drafted with AI assistance. It is one reading of the quote, not the author's own explanation.
The speaker laments endless troubles, chaotic thoughts, and the futility of seeking order amid turmoil.
In simple terms: Life feels chaotic and burdensome.
Seek clarity amidst chaos.
Themes
Mood
Type
When to use this quote
- personal crises
- political satire
- social commentary
Key Concepts
Questions to Reflect On
- What burdens dominate your thoughts?
- How can you find order in disorder?
Satire may exaggerate for effect.